Podstawowe informacje

Lama posiada bardzo długie nogi,a sierść przeważnie w kolorze czerwono-brązowym lub białym albo mieszanką białego i brązowego. Średnia wysokość lamy to 1.2m, jej waga to około 140kg.

Lama żyje nawet do 20 lat.Jeden samiec może być partnerem nawet 30 samic. Ciąża trwa okoły 11 miesięcy.

Gdzie żyje?

Lama żyje w Peru, Argentynie, Chile, Boliwii, Ekwadorze i Kolumbii. Żyją przeważnie w stadach, na wysokościach do 4000m.

Czym się żywi?

Lama jest roślinożercą, żywi się trawą i roślinami.

Ciekawostki

Włókno lamy jest używane do produkcji link, kapeluszy i dywaników.

Lamy są używane do transportowania bagażu podczas wypraw górskich.

Żyrafy rzeczywiście wyróżniają się z tłumu. W ogrodzie zoologicznym lub w swym naturalnym środowisku w Środkowej Afryce przewyższają wzrostem inne zwierzęta i po słoniach są największymi żyjącymi przedstawicielami fauny na naszej planecie. Długość szyi żyrafy od lat intryguje obserwatorów. - Skąd u nich taka długa szyja? – pytają niektórzy.

Gdy przyjrzeć się żyrafie, mierzącej aż 3 metry w kłębie, która wyciąga swą szyję na kolejne 2,5 metra w górę i dodatkowo wystawia swój chwytny język jeszcze na 30 centymetrów by złapać gałąź akacji ewidentnie leżącej poza jej zasięgiem, można uwierzyć w to, że proces rozciągania przyczynił się do wzrostu szyi żyrafy. Czy jednak sama jest zdolna do zwiększenia swego wzrostu choćby o centymetr?

Jeśli zmieniłaby się jedna z cech, to czyż nie wpłynęłoby to na całość? Przyjrzyjmy się żyrafie.

Żyrafa należy do ssaków, dlatego tez wiele cech jej anatomii przypomina budowę innych ssaków. Jak większość innych zwierząt tego typu, żyrafa posiada siedem kości szyi. Co stałoby się, gdyby na odcinku od nóg do podstawy czaszki nie było siedmiu kości? Krótka szyja człowieka podtrzymuje doskonale zrównoważoną głowę w pozycji wyprostowanej przy minimalnym wysiłku. Ogromna głowa żyrafy musi być ułożona w pozycji wyprostowanej przez większość czasu. Przy postawie stojącej, prawie połowa mięśni jej szyi ważących w sumie około 225 kilogramów pozostaje napiętych. Ilość mięśni koniecznych dla podjęcia tego wysiłku przekłada się bezpośrednio na liczbę stawów, jakie muszą zostać podparte. Zredukowanie stawów do ilości zaledwie dwóch – przy czaszce i klatce piersiowej – znacznie zmniejszyłoby zarówno wagę, jak i ilość energii koniecznej do przetrwania. Jeśli deficyt pożywienia wpłynąłby na zmianę szyi, czy także ilość kości i stawów szyi nie podlegałaby zmianom w takim procesie ewolucyjnym? Oczywiście przy takim rozwiązaniu problem polegałby na utracie giętkości i dotkliwie zwiększył łamliwość w przypadku, gdyby żyrafa otrzymała cios w głowę lub szyję.
Blogger jest bezpłatnym narzędziem oferowanym przez firmę Google, służącym do publikowania blogów i łatwego dzielenia się swoimi przemyśleniami z całym światem. Blogger ułatwia publikowanie tekstu, zdjęć i filmów w blogu osobistym lub blogu zespołu.
Idąc tym tokiem rozumowania, nadmiernie wydłużona szyja wymagałaby czegoś dokładnie odwrotnego – większego zużycia energii większej masy mięśni do utrzymania. Spowodowałoby to przesunięcie środka ciężkości w ciele żyrafy przed przednie nogi zwierzęcia, gdyby wyciągnęłoby ono swą głowę do przodu, przez co tylnie nogi oderwałyby się od ziemi – zakładając, że przednie nogi byłyby wystarczająco silne. Siedem kości szyi to doskonałe rozwiązanie.

Gdy głowa znajduje się wysoko w górze, ogromne serce żyrafy musi być zdolne dostarczyć natlenioną krew na wysokość trzech metrów do mózgu. Byłoby to problemem (wiążącym się także z nadciśnieniem krwi) gdyby żyrafa schylała głowę przy piciu wody, gdyby nie unikalny system, na który składają się wzmocnione ścianki arterii, by-passy i zastawki zapobiegające zaleganiu krwi, sieć małych naczyń krwionośnych (rete mirabile, „cudowna sieć”)' i czujniki ciśnienia pozwalające utrzymać dopływ krwi do mózgu na optymalnym poziomie. Nawet dla osób, które uważają to jedynie za przykład „adaptacji do warunków zwiększonego ciśnienia grawitacyjnego w systemie krążenia”, żyrafa jest stworzeniem o unikalnym charakterze.

Kangury należą do rodziny ssaków, rzędu torbaczy. Ich młode przychodzą na świat we wczesnym stadium rozwoju i dorastają karmione mlekiem matki w jej fałdzie skórnym na brzuchu, potocznie zwanym torbą. Młody Kangury należą do rodziny ssaków, rzędu torbaczy. Ich młode przychodzą na świat we wczesnym stadium rozwoju i dorastają karmione mlekiem matki w jej fałdzie skórnym na brzuchu, potocznie zwanym torbą. Młody kangur po urodzeniu jest niewielki, ślepy, a jego skóra nie jest pokryta sierścią. torba kangura jest duża i skierowana otworem ku górze, aby młode z niej nie wypadło.
Kangury przemieszczają się skacząc na swoich silnych kończynach tylnych. Zwierzęta te są roślinożerne, proces trawienia przebiega u nich podobnie jak u przeżuwaczy. Żywią się głównie trawą porastającą wzgórza lub parowy górskie. Pokarm to również liście, kora drzew i korzonki

Ciekawostki
*Kangury boją się odgłosów własnego tupania, Badacze Australijscy odkryli, że kangury boją się własnych sygnałów alarmowych, czyli dźwięku tupiących stóp.
Dr. Helena Bender z uniwersytetu w Melbourne przez kilka tygodni testowała skuteczność tupania żyjących na wschodnim wybrzeżu Austrii Kangurów Szarych w odstraszaniu kangurzych stad z pól uprawnych. Bender odkryła, że odgłosy tupania zwiększają czujność kangurów i częściej niż inne dźwięki skłaniają zwierzęta do ucieczki.
*Kangury mogą wykonywać silne ciosy nogami przypominające ciosy bokserów, dlatego przez wielu nazywane są bokserami
*Kangur może skoczyć tylko wtedy, kiedy jego ogon dotyka ziemi
*Skok kangura może osiągać nawet 9m; długość jednego skoku może być dłuższa niż łączna długość trzech zaparkowanych samochodów jeden po drugim

Myszoskoczki nie są zwierzętami trudnymi w hodowli. Ponieważ w naturze żyją w grupach, również w niewoli powinny mieć towarzystwo. Są aktywne w ciągu dnia i są tak energiczne, że nie mają czasu na nudę. Jeśli będą miały zapewnione odpowiednie warunki, będą zdrowe i wesołe, a swoją pomysłowością i temperamentem sprawią właścicielowi wiele radości.

Klatka

Myszoskoczki z natury są bardzo ruchliwe, dlatego przy wyborze klatki należy kierować się zasadą „im większa, tym lepsza”. Nie polecam adaptowania starego akwarium, jako terrarium, ponieważ słaba wentylacja może niekorzystnie wpływać na zdrowie zwierząt. Komercyjne klatki dla chomików zapewniają dobrą wentylację, stały kontakt z zapachami docierającymi z otoczenia oraz są łatwiejsze w utrzymaniu czystości.

Miejsce, w którym będzie stała klatka powinno być wolne od hałasu i przeciągów.

Ściółka

Główną funkcją podłoża w klatce jest pochłanianie wilgoci. Najpopularniejszą ściółką są trociny. Niestety jest to ściółka pyląca i często powoduje uczulenia, może drażnić oczy i drogi oddechowe. Myszoskoczki to zwierzątka pustynne i jako podłoże dobrze sprawdza się piasek dla kotów. Osobiście polecam ściółkę kukurydzianą przeznaczoną dla gryzoni. Drobne granulki nie są pylące, można w nich z łatwością kopać, a w razie zjedzenia są zupełnie nieszkodliwe. Oprócz głównego podłoża, w klatce zawsze powinno znajdować się odrobinę siana lub postrzępione ręczniki papierowe, które posłużą do budowy gniazda.

Domek i zabawki

Myszoskoczki nieustannie ścierają swoje ciągle rosnące zęby gryząc wszystko, co według nich nadaje się do gryzienia. Dlatego wszystkie akcesoria w klatce powinny być wykonane z materiałów nieszkodliwych w przypadku zjedzenia. Domki, w których myszoskoczki urządzają sobie gniazdo nie powinny być plastikowe. Na rynku dostępne są domki drewniane, wykonane z trawy, skorupy kokosa itp. Nieważne, na który z nich padnie wybór, i tak prędzej czy później zostaną z niego wióry i trzeba będzie kupić nowy. Zabawki w miarę możliwości również powinny być „ogryzalne”. Myszoskoczki to bardzo ruchliwe i energiczne stworzonka. Im więcej zabawek znajdzie się w ich otoczeniu tym lepiej. Mówiąc o zabawkach mam na myśli różnego rodzaju drabinki, półeczki czy tunele (gerbile uwielbiają rolki po ręcznikach papierowych i papierze toaletowym) wszystko, w czym można się schować, poogryzać lub wspiąć.

 

Jak zapełnić klatkę królika ?
Klatka lub zagroda powinny byc takiej wielkosci, aby zmiescila sie kuweta (w kuwecie niezbrylajacy zwirek najlapiej drewniany lub papierowy), pasnik na siano (lub koszyczek na siano), miseczka na jedzenie i miseczka z woda. Na dnie klatki mozna rozlozyc dywanik lub recznik, ale wiele krolikow lubi miec 'gola' podloge. Jesli mamy zagrode, to warto kupic kawalek linoleum, zeby zabezpieczyc podloge. Krolik czasem moze ominac kuwete i wtedy latwiej bedzie utrzymac czystosc. Zamiast duzego kawalka dywanu lepiej dac male dywaniki lub chodniczki. Mozna je prac w pralce. Do zabawy mozna dac krolikowi np. rolke po papierze toaletowym.
Ja i moje kroliki preferujemy zycie bezklatkowe :D Wystarczy pozabezpieczac kabelki i rzeczy, ktore krolik moglby porobowac zabkami (a nie chcemy sie z nimi rozstawac).

Klatka powinna miec coanjmniej 100cm dlugosci. Fajnym rozwiazaniem jest tez zagrodka, bo mozna ja zlozyc na dzien, a rozkladac tylko na noc lub jak nas nie ma w domu.

Jak zająć się szczeniakiem ?


Zdrowie


Wizyta u lekarza weterynarii będzie pierwszym krokiem na drodze do utrzymania zwierzęcia w dobrym zdrowiu i kondycji. Zaraz po pierwszym kontakcie możesz zapewnić psu komfort i pomóc mu poczuć się jak najlepiej - w domu.

Badanie psa w domu przez właściciela



Po wykonaniu wszystkich szczepień, powinieneś sam w domu sprawdzać stan zdrowia swojego pupila. Domowe badanie psa pomoże Ci wcześniej wykryć jego ewentualne problemy zdrowotne, a dzięki temu będziesz mógł zaprowadzić go do lekarza weterynarii w odpowiednim czasie.



Podczas domowego badania powinieneś zwrócić szczególną uwagę na nienaturalne objawy: zaczerwienienie, ból, wydzieliny, zmieniony zapach Twojego zwierzęcia. Regularnie sprawdzaj pysk i zęby szczeniaka. Uważnie obejrzyj oczy, wnętrze małżowiny usznej, rozgarnij sierść i obejrzyj skórę szczeniaka w kilku miejscach. Poprzez poświęcenie odrobiny uwagi ogólnemu stanowi zwierzęcia unikniesz dużych problemów w przyszłości.

Pierwsza wizyta szczeniaka u lekarza weterynarii



Podczas pierwszej wizyty lekarz weterynarii zbada szczeniaka i ustali kalendarz szczepień. Większość szczepień podawana jest w seriach przed ukończeniem czwartego miesiąca życia. Pamiętaj, dopóki Twój szczeniak nie otrzyma wszystkich szczepień, narażony jest na poważne i zagrażające jego życiu choroby. Dlatego nie pozwól mu na kontakt z innymi psami.



Zabawa



Podobnie jak dzieci, szczeniaki także uwielbiają zabawę. I czy ktoś oparłby się zabawie z małym, śmiesznym zwierzakiem? Pamiętaj jednak, że szczeniaki, oprócz zabawy, potrzebują również regularnych ćwiczeń. Zabawa trenuje bystrość umysłu, ćwiczenia zaś pomagają szczeniakowi utrzymać kondycję, zapobiegają otyłości, a także, do pewnego stopnia, niszczeniu mebli w domu.

Dzienne zapotrzebowanie



Szczeniak potrzebuje minimum 20 minut dziennie na zabawę i dodatkowe 20-30 minut na ćwiczenia. Bawiąc się ze szczeniakiem, umacniasz więź pomiędzy wami i pomagasz nawiązać kontakt z ludźmi. Wypróbuj zabawę z łapaniem, przynoszeniem albo rzucaniem piłki; wypróbuj rożne psie zabawki, a wkrótce odkryjesz, co Twój szczeniak lubi robić. Przez te 20-30 minut codziennych ćwiczeń spróbuj spacerować albo biegać ze swoim szczeniakiem. Zwierzę polubi odwiedzanie nowych miejsc i pozwoli mu to na oswojenie się z nowymi widokami i dźwiękami. Wszystko, czego będziesz potrzebować, to dobra obroża i lekka, nylonowa lub skórzana smycz.

Zwyczaj gryzienia



Kombinacja zabawy i ćwiczeń również może pomóc Ci w kontroli żucia i gryzienia związanego z wyżynaniem się stałych zębów (3 - 6 miesiąc). Daj szczeniakowi do wyboru dużo zabawek do gryzienia i pochwal go za ich gryzienie. Baw się z nim tymi zabawkami i zmieniaj je co tydzień - to utrzyma zainteresowanie psa. Jeżeli złapiesz szczeniaka na gryzieniu tego, czego nie powinien niszczyć, klaśnij w dłonie i powiedz "NIE". Natychmiast zainteresuj psa jedną z zabawek i pochwal go, kiedy zacznie ją gryźć.

Podstawy zabawy i ćwiczeń



* 20 minut zabawy dziennie

* 20-30 minut dziennie ćwiczeń

* Różne zabawki do ćwiczenia

* Obroża i nylonowa lub skórzana smycz



Trening



Pierwszym etapem treningu jest sprawienie, aby szczenię zrozumiało, czego od niego wymagasz. Pamiętaj, że pochwała i nagroda mają o wiele większą siłę i są bezpieczniejszymi narzędziami niż kara. Wreszcie, powtarzanie każdego ćwiczenia spowoduje, że Twój pies dobrze je sobie utrwali, a to pomoże Ci nauczyć go bardziej złożonych zachowań.



Wyuczenie Twojego psa podstawowych reguł posłuszeństwa jest bardzo ważne. Dzięki temu pies będzie się ogólnie dobrze zachowywał, będzie bezpieczny i spokojny. Jednakże nauka posłuszeństwa - niezależnie od tego, czy trenujesz szczeniaka sam, czy w szkółce (niektóre szkółki nie przyjmują szczeniaków młodszych niż sześciomiesięczne) - nie musi być ciężką pracą. Pamiętaj o trzech zasadach treningu: Porozumieniu, Pochwale i Powtórce.

Spacer w obroży i na smyczy



Jak najszybciej przyzwyczaj szczeniaka do obroży i smyczy. Podczas spaceru spróbuj trzymać smycz luźno, tak, żeby pies nie przyzwyczaił się do ciągnięcia. Jeżeli zostaje z tyłu lub wybiega do przodu, kilka krótkich, delikatnych szarpnięć smyczą wystarczy, aby przywołać go do porządku.

Skupienie i zachowanie kontaktu wzrokowego



Szczeniaki, które umieją się koncentrować, szybciej się uczą. Aby nawiązać kontakt wzrokowy ze szczeniakiem, zawołaj go po imieniu trzymając jakiś przysmak blisko twarzy, ale nie pozwól mu do niego skoczyć. Kiedy szczeniak patrzy na Ciebie, pochwal go. Opanowanie umiejętności patrzenia na Ciebie oznacza, że szczeniak gotów jest słuchać.

Komenda "Zostań"



"Zostań" jest właściwie przedłużoną wersją "siad". Zacznij od komendy "siad". Kiedy Twój pies posłucha, pochwal go, ale nie nagradzaj przysmakiem. Zamiast tego powiedz "zostań" i robiąc krok do tyłu daj mu sygnał otwartą dłonią. Wtedy natychmiast daj mu przysmak. Powtórz cały proces, za każdym razem bardziej oddalając się od psa. Pamiętaj jednak, aby jednorazowo nie zwiększać dystansu o więcej niż jeden krok.

Komenda "Leżeć"



Po komendzie "zostań" Twój pies jest gotowy do opanowania komendy "leżeć". Zacznij kiedy pies jest w pozycji siedzącej. Podczas gdy wydajesz komendę "leżeć", weź przysmak do ręki, przysuń do nosa psa, a następnie przesuwaj dłoń aż do ziemi. Twój pies podąży za przysmakiem i położy się. Potem możesz nauczyć szczeniaka komendy "zostań" w pozycji leżącej, tak, jak uczyłeś go w pozycji siedzącej.

Komenda "Chodź"



Po 10 udanych próbach ćwiczeń "siad", "leżeć" i "zostań", możesz nauczyć szczeniaka komendy "chodź". Wydaj komendę "siad" (lub "leżeć") i "zostań". Zrób pięć kroków w tył, zagwiżdż, zawołaj psa po imieniu i wydaj komendę "chodź" wesołym głosem. Aby go zachęcić, rozłóż ramiona. Kiedy Cię posłucha, pochwal go i koniecznie wynagródź. Następnie wydaj komendę "siad". Powtórz ćwiczenie (cofając się tylko o 5 kroków) dziesięć razy, a następnie, kiedy Twój szczeniak opanuje ćwiczenie, zwiększ odległość do 10 kroków. Nigdy na niego nie krzycz i nie rób tego, czego on nie lubi, kiedy już do Ciebie przyjdzie. Odpowiedź na komendę "chodź" powinna się zawsze kojarzyć z czymś przyjemnym.

Karcenie szczeniaka



Karcenie szczeniaka musi być dostosowane do jego psychiki. Jedne psy wymagają bardzo energicznego działania (np. głośnego krzyknięcia czy tupnięcia), a inne psy reagują na zwykłe powiedzenie fe!. Doradzanie sposobu karcenia zależy od doświadczenia opiekuna psa. Nie ma tutaj reguł.

To czy kara jest zauważona przez psa też zależy od cech indywidualnych. Ważne jest żeby nie powodować, ze pies zaczyna się nas bać. Zachowanie odpowiedniej równowagi pomiędzy karami i nagrodami jest odpowiednim sposobem, żeby uzyskać dobre relacje z psem. Podstawowymi warunkami jest konsekwencja i odpowiednio szybkie reagowanie na niepożądane zachowania. Kiedy uczymy psa siusiać na podwórku i karzemy go za sikanie w domu zwrócenie uwagi musi następować w trakcie siusiania. Chwilę później pies nie będzie rozumiał, dlaczego jesteśmy niezadowoleni. O efektywności kary będzie świadczyło, że pies przestaje natychmiast robić to, czego mu nie wolno. Jeżeli na nasze działania pies zaczyna wykazywać chęć do zabawy to znaczy ze nie traktuje tego jako karę tylko zaproszenie do gonitwy. Właściwie dobrana kara powoduje, ze pies natychmiast porzuca to, co robił do tej pory. Wystarczy przyjrzeć się zachowaniom psów w stadzie. Osobnik dominujący jest czasami bardzo gwałtowny, kiedy chce uzyskać posłuch u innych członków stada. Karcenie wśród psów polega na bardzo szybkim, głośnym ataku, złapaniu za kark, wywróceniu itp. Trwa to sekundy, dla osoby nieprzywykłej do psów czasem wygląda to bardzo groźnie i strasznie, ale nie powoduje żadnych obrażeń i jest niezwykle efektywne. Ten sposób komunikacji jest dla psów naturalny i najlepsze efekty uzyskamy naśladując właśnie te cechy - krótko, głośno i natychmiast.

Konsekwencja jest także ważna. Jeżeli raz pozwalamy a raz nie pies będzie próbował za każdym razem dłużej i bardziej cierpliwie np. żebrać przy stole, wchodzić do łóżka itp. Raz ustalone reguły nie powinny być zmieniane. Pies najlepiej czuje się w ściśle zhierarchizowanym i poukładanym otoczeniu.

Komenda "Siad"



Weź przysmak i trzymaj go w zaciśniętej dłoni tuż przed nosem szczeniaka. Przesuń dłoń nad głową szczeniaka ku tyłowi i powiedz zdecydowanie "Siad". Kiedy jego wzrok podąży za Twoją pięścią, odchyli głowę do tyłu i automatycznie usiądzie. Powtarzaj ćwiczenie tak długo, aż szczeniak nauczy się siadać na Twoją komendę.

Pielęgnacja



Każdy szczeniak jest ciekawy otaczającego świata i skory do zabawy. Podglądanie go w chwilach, gdy poznaje otoczenie, jest naprawdę wielką przyjemnością, ale trzeba uważać, aby nie narażać zwierzę na niepotrzebne ryzyko. Dlatego ważne jest, aby dom był miejscem bezpiecznym, oraz żeby przez systematyczną pielęgnację oswoić psa z wykonywaniem przy nim różnych zabiegów.

Podstawy bezpieczeństwa i pielęgnacji



* Ukryj, przykryj lub usuń wszystko, co jest niebezpieczne

* Postaraj się nie zostawiać szczeniaka bez opieki

* Szczotkuj go codziennie

* Przycinaj pazury co 2-3 tygodnie

* Codziennie szczotkuj mu zęby



Pielęgnacja



Dzięki regularnej pielęgnacji szczeniak wspaniale wygląda, a lekarz weterynarii ma mniej pracy. Codzienne szczotkowanie usuwa martwe włosy, brud i pasożyty, które gromadzą się w sierści szczeniaka. Obcinanie pazurów co 2-3 tygodnie zapewnia komfort psu, a także chroni Twoje rzeczy przed zniszczeniem. Poproś lekarza weterynarii, żeby pokazał Ci, jak skracać pazury. Lekarze weterynarii polecają także regularną domową opiekę dentystyczną zapobiegającą chorobom przyzębia. Staraj się, aby czynności pielęgnacyjne nie kojarzyły się szczeniakowi z czymś nieprzyjemnym. Używaj zabawek, nagradzaj psa, okazuj mu dużo uczucia.

Bezpieczeństwo



Czy przygotowałeś swój dom na przybycie szczeniaka? Sprawdź, czy usunąłeś, schowałeś lub przykryłeś wszystko, co może być niebezpieczne dla małego pieska.



Sprawdź, czy odpowiednio zabezpieczyłeś: buty, przewody elektryczne, proszki do prania, wybielacze, płyny do czyszczenia i odmrażania. Niektóre rośliny doniczkowe: lilie, filodendrony, poinsecje, difenbachie są niebezpieczne, a wręcz mogą być trujące dla Twojego szczeniaka. Upewnij się, czy szczeniak ma bezpieczne miejsce do zabawy na zewnątrz - gdzie nigdy nie można go zostawić bez opieki, chyba, że masz ogrodzone i bezpieczne podwórko, gdzie Twój piesek mógłby się bawić, kiedy Ty wychodzisz.



Nauka czystości



Wyznacz swojemu szczeniakowi jedno miejsce do załatwiania się. Zanieś go w to miejsce, kiedy nadchodzi pora wypróżnienia: rano, po każdym posiłku i wieczorem. Początkowo najprawdopodobniej będziesz zanosił szczeniaka w to miejsce co dwie godziny. Używaj zwrotu "pospiesz się" lub "załatw swoje sprawy" za każdym razem, kiedy się załatwia. Wkrótce twój szczeniak będzie łączył wydawane polecenia z czynnością.

Cierpliwość

Blogger jest bezpłatnym narzędziem oferowanym przez firmę Google, służącym do publikowania blogów i łatwego dzielenia się swoimi przemyśleniami z całym światem. Blogger ułatwia publikowanie tekstu, zdjęć i filmów w blogu osobistym lub blogu zespołu.

Przede wszystkim pamiętaj, że szczeniak stara się zachować najlepiej, jak potrafi. Dlatego, kiedy jednak zdarzy mu się "wypadek", zachowaj spokój. Jeśli przyłapiesz swojego szczeniaka na "gorącym uczynku", klaśnij w dłonie i zdecydowanie krzyknij "Nie". Natychmiast przenieś go w miejsce, gdzie powinien się załatwiać. Jeżeli załatwi się we właściwym miejscu, pochwal go za to. Aby wyczyścić plamy, używaj środków przeznaczonych specjalnie do tego celu. Unikaj takich produktów, które zawierają amoniak, gdyż jego zapach może zachęcić szczeniaka do załatwiania się w tym miejscu.

Pochwały



Twój szczeniak będzie się naprawdę starał, abyś był z niego zadowolony. Chwal go za każdym razem natychmiast, kiedy załatwi się we właściwym miejscu - za każdym razem, kiedy go wyprowadzasz. Pochwała motywuje znacznie lepiej niż strach, więc nawet jeśli zdarzy się wypadek, nie podnoś głosu, nie dawaj psu klapsa ani nie wtykaj jego nosa w nieczystości. W ten sposób na pewno udałoby Ci się go przestraszyć, tyle że czułby lęk przed Tobą, a nie przed załatwianiem się w niewłaściwym miejscu. Stosuj tylko pochwały!

Chcesz wziąć kota na wakacje ? .Wielu z nas nie wyobraża sobie wakacji bez towarzystwa własnego kota. Czasem po prostu nie mamy go z kim zostawić wybierając się na urlop. Jeśli mruczącego pupila chcemy zabrać ze sobą, należy zapewnić mu odpowiednie warunki i komfort w czasie podróży.

Samochód

Kot powinien być przewożony w specjalnym pojemniku przystosowanym do tego celu. Pod żadnym pozorem nie należy przewozić zwierzęcia poza klatką lub bez pasów. Stanowi on wtedy zagrożenie dla kierowcy lub może się skaleczyć np. podczas gwałtownego hamowania. Pomocne w przewożeniu kota są przeznaczone do tego transportery. Są one odpowiednio wentylowane i łatwe w trzymaniu.

Należy bezwzględnie zabezpieczyć pojemnik, żeby nie przemieszczał się w czasie jazdy. Warto spróbować oswoić naszego pupila z pojemnikiem przed podróżą.

Innym rozwiązaniem może być kupienie specjalnych szelek dla kota, które są przypinane do pasów bezpieczeństwa znajdujących się w samochodzie. Warto wyposażyć się też w matę, która ochroni nasz pojazd przez zniszczeniem i zabrudzeniem.

Pociąg

Z reguły można przewozić kota w pociągu bez konieczności kupowania dodatkowego biletu. Musi on jednak znajdować się w specjalnym pojemniku lub torbie. Powinien być on transportowany w miejscu przeznaczonym na bagaż podręczny, najczęściej nad głowami pasażerów.

Na przewożenie kota w przedziale powinniśmy uzyskać zgodę innych podróżnych jadących w przedziale.

Samolot

Większość linii lotniczych dopuszcza przewóz kotów na pokładzie samolotu jako część bagażu podręcznego. Zwierzę musi być umieszczone w odpowiedniej klatce lub pojemniku, które nie będzie w żaden sposób ograniczało jego ruchów. Nie może ono taż przekraczać dopuszczalnych przez przewoźnika wymiarów i wagi. Takie dane można znaleźć na stronach internetowych linii lotniczych.

Zwierzę powinno posiadać odpowiednie zaświadczenia i świadectwa szczepień oraz badań, a dodatkowo czip lub tatuaż, które umożliwią jego identyfikację.

Koty różnie reagują na podróż. Może zdarzyć się, że zwierzę będzie niespokojne lub dręczone wymiotami. Warto wtedy mieć przy sobie odpowiednie preparaty, najlepiej przepisane przez weterynarza.

Należy zapewnić kotu wodę i pożywienie, a także umożliwić mu zabawę i rozprostowanie łapek na postojach.